1980-იან წლებში ბანგლადეშის ძირითადი საექსპორტო პროდუქტები ნაქსოვი ტანსაცმელი, როგორიცაა პერანგები და შარვლები, იყო. იმ დროს ნაქსოვი ტანსაცმელი მთლიანი ექსპორტის 90 პროცენტზე მეტს შეადგენდა. მოგვიანებით, ბანგლადეშმა ნაქსოვი ტანსაცმლის წარმოების სიმძლავრეც შექმნა. ნაქსოვი და ნაქსოვი ტანსაცმლის წილი მთლიან ექსპორტში თანდათან დაბალანსდა. თუმცა, ბოლო ათწლეულის განმავლობაში სურათი შეიცვალა.

ბანგლადეშის მსოფლიო ბაზარზე ექსპორტის 80%-ზე მეტი მზა ტანსაცმელია. ტანსაცმელი ძირითადად ორ კატეგორიად იყოფა ტიპის მიხედვით - ნაქსოვი ტანსაცმელი და ნაქსოვი ტანსაცმელი. როგორც წესი, მაისურებს, პოლოს მაისურებს, სვიტერებს, შარვლებს, სპორტულ შარვლებს, შორტებს ნაქსოვი ტანსაცმელი ეწოდება. მეორეს მხრივ, საზეიმო პერანგებს, შარვლებს, კოსტიუმებს და ჯინსებს ნაქსოვი ტანსაცმელი ეწოდება.

ცილინდრი

ნაქსოვი ტანსაცმლის მწარმოებლები ამბობენ, რომ პანდემიის დაწყებიდან ყოველდღიური ტანსაცმლის გამოყენება გაიზარდა. გარდა ამისა, იზრდება ყოველდღიური ტანსაცმლის მოთხოვნაც. ამ ტანსაცმლის უმეტესობა ნაქსოვი ტანსაცმელია. გარდა ამისა, საერთაშორისო ბაზარზე ქიმიურ ბოჭკოებზე მოთხოვნა კვლავ იზრდება, ძირითადად ნაქსოვ ტანსაცმელზე. შესაბამისად, გლობალურ ბაზარზე ნაქსოვი ტანსაცმლის საერთო მოთხოვნა იზრდება.

ტანსაცმლის ინდუსტრიის დაინტერესებული მხარეების თქმით, ნაქსოვი ქსოვილების წილის შემცირება და ნაქსოვი ტანსაცმლის ზრდა თანდათანობითია, ძირითადად ნაქსოვი ტანსაცმლის უკუკავშირის უნარის გამო, რაც ნედლეულის ადგილობრივ ხელმისაწვდომობას უზრუნველყოფს და მისი მთავარი უპირატესობაა.

კამერა

2018-19 ფინანსურ წელს ბანგლადეშმა 45.35 მილიარდი დოლარის ღირებულების საქონელი ექსპორტზე გაიტანა, საიდანაც 42.54% ნაქსოვი ტანსაცმელი იყო, ხოლო 41.66% - ნაქსოვი.

2019-20 ფინანსურ წელს ბანგლადეშმა 33.67 მილიარდი დოლარის ღირებულების საქონელი ექსპორტზე გაიტანა, საიდანაც 41.70% ნაქსოვი ტანსაცმელი იყო, ხოლო 41.30% - ნაქსოვი.

ბოლო ფისკალურ წელს საქონლის მთლიანმა ექსპორტმა 52.08 მილიარდი აშშ დოლარი შეადგინა, საიდანაც ნაქსოვი ტანსაცმელი 37.25%-ს, ხოლო ნაქსოვი ტანსაცმელი 44.57%-ს შეადგენდა.

ნემსი

ტანსაცმლის ექსპორტიორები ამბობენ, რომ მყიდველებს სწრაფი შეკვეთები სურთ და რომ ქსოვის ინდუსტრია უფრო მეტად არის ადაპტირებული სწრაფ მოდაზე, ვიდრე ნაქსოვ ტანსაცმელზე. ეს შესაძლებელია, რადგან ქსოვის ძაფების უმეტესობა ადგილობრივად იწარმოება. რაც შეეხება ღუმელებს, ასევე არსებობს ადგილობრივი ნედლეულის წარმოების სიმძლავრე, მაგრამ დიდი ნაწილი მაინც იმპორტზეა დამოკიდებული. შედეგად, ნაქსოვი ტანსაცმლის მომხმარებლის შეკვეთებზე მიწოდება უფრო სწრაფად შეიძლება, ვიდრე ნაქსოვი ტანსაცმლის.